Elandsgracht Amsterdam

Engels Verf is een van vele ondernemers die al meer dan drie decennia de Elandsgracht siert en fier overeind blijft, ondanks economische tegenspoed, ingrijpende en langdurige werkzaamheden aan brug of straat, en steeds kritischer wordende klanten. Dit specialistische bedrijf richt zich strikt op verf. Een zeldzaamheid tegenwoordig, volgens eigenaar Rolf, zoon en opvolger van de oprichter. Rolf praat gepassioneerd over zijn zaak en vindt zijn werk naar eigen zeggen elke dag leuker worden. Dat mag bijzonder worden genoemd en komt, naast zichzelf, zijn klanten ten goede. Hij en zijn personeelsleden, die al jaren meedraaien in de zaak, laten zich regelmatig bijscholen om hun expertise op peil te houden. Het predicaat van expert en specialist moet je verdienen, maar vooral zien te houden, zo luidt de even olijke als nuchtere constatering van de enige telg van de familie Engels die nog in de zaak werkzaam is. Onlangs is de winkel groots verbouwd en klaar gemaakt voor de volgende 40 jaar.

Antiekcentrum Amsterdam, voorheen De Looier, is gevestigd in een oude Peugeot garage en bestaat inmiddels 36 jaar. Handelaren, liefhebbers, kenners en dagjesmensen weten het antiekcentrum dan ook blindelings te vinden. Halverwege 2010 heeft het centrum een transformatie ondergaan. Die is te danken aan de nieuwe eigenaren Emrys en Arnout ter Haak en mist zijn uitwerking niet. De laagdrempeligheid van het centrum is behouden, maar een andere naam, nieuwe kleuren en een commissie van standhouders hebben allemaal gezorgd voor een betere sfeer en een aantal nieuwe handelaren. Of je nou 5 Euro of 5.000 Euro komt uitgeven, er is voor ieder wat wils. Met de frisse wind die er nu waait is het Antiekcentrum Amsterdam een veelbelovende weg ingeslagen.

Stef Comman is een 3e generatie fietsenmaker. Zoals met een hoop succesverhalen kwam ook Stef’s carrière min of meer bij toeval tot stand. Zijn opa had een fietsenhandel overgenomen die in 1936 op deze locatie op nr 110 gevestigd was.Dit werd te zijner tijd overgenomen door de vader van Stef. Door stages bij meerdere vooraanstaande fietshandels in Amsterdam, onder het oog van  leermeesters met decennia aan ervaring en kennis raakte Stef bevangen door het vak. Tegenwoordig runt hij rijwielhandel Comman  eigenhandig. Met een kwinkslag hier en een knipoog daar adviseert hij zijn klanten, maar eerlijkheid staat altijd voorop. Als Comman een vaandel had, zou hij er vakmanschap en kwaliteit hoog in hebben staan. Deze vakman houdt van zijn werk. Door de aanhoudende economische malaise merkte hij dat grote fietsmerken meer en meer concessies doen aan hun producten om hun prijs constant te houden maar de productie goedkoper te maken. Uit pure onvrede en frustratie begon Stef zijn eigen lijn van fietsen, gemaakt in Nederland en België, bij gerenommeerde namen. Zijn fietsen, waarvan de stadsfiets het pronkstuk genoemd mag worden, kost dan wel meer dan de gemiddelde fiets, hij is ook mooier, duurzamer en meer solide dan de rest. En zo bouwt hij gestaag zijn reputatie uit.

Rob waagde in 2007 de sprong naar een eigen galerie, na jaren een galerie geleid te hebben met een compagnon. Hij kon toen weliswaar een deel van de kunstenaars die hij al onder zijn hoede had, meenemen. Om zijn nieuwe project echt te doen slagen moest hij als de wiedeweerga nieuwe kunstenaars er bij zoeken. Dankzij zijn vinger aan de pols van de Rietveld Academie en via zijn wijdvertakte netwerk slaagde hij daar in. Deze galerie van moderne sieraden komt voort uit een hobby die Rob al had in zijn tijd als sociaal hulpverlener, jaren terug. De man van Rob is architect en deelde die interesse en fascinatie. Samen runnen ze nu al bijna 7 jaar de galerie, met groeiend enthousiasme. Tot hun beider grote vreugde trekt de naam Koudijs, de bijbehorende reputatie en het plezier in hun werk, meer en meer kunstenaars aan. Daarin is het interessant op te merken dat er zowel grote, gevestigde namen tussen zitten, als nieuwe, jongere kunstenaars. Tot hun clientèle behoren niet alleen musea, maar ook verzamelaars en zelfs voorbijgangers, niet zelden toeristen, die de nodige kennis blijken te bezitten.

Hier op de gracht bevindt zich de vijfde en kleinste vestiging van het Vlaamsch Broodhuys in Amsterdam. De locatie werd in 2007 vanwege de omgeving uitgekozen door het Vlaamsch Broodhuys. De vestiging is met zijn gezellige, opgeruimde uitstraling dan ook op het kleinschalige ingesteld. Uitgestalde broodjes en taartjes wekken de eetlust op, als ook de menukaart. Alles is dagvers, en wordt voor je neus klaar gemaakt. Het Vlaamsch Broodhuys heeft z’n eigen logistiek en is dus niet op derden aangewezen. Brood wordt volgens eigen recept in Vlaardingen gebakken en elke ochtend voor dag en dauw op elke vestiging aangeleverd. Er is geen wifi, maar dat maakt het juist een goede plek om je eten en drinken echt te proeven en contact te hebben met andere mensen. Cash betalen is niet langer mogelijk. Uit hygiène- en veiligheidsoogpunten kan er alleen nog gepind worden.

Op dit adres was vroeger een garage gevestigd. Zo’n mooie ouderwetse, met benzinepompen aan de straat. De afmetingen van het pand aan de binnenkant doen al een dergelijk soort verleden vermoeden, want anders is zo’n gigantische ruimte haast niet in te delen. EkoPlaza maakt echter goed gebruik van de ruimte met overzichtelijk ingedeelde, ruim bemeten schappen. Het betrekt haar producten van ‘s lands grootste biologische groothandel Udea in Veghel. Ronald zwaait hier sinds 2013 de scepter. Hij wordt in zijn zaak ondersteund door achttien man personeel. Tien jaar geleden telde De Natuurwinkel, zoals de EkoPlaza toen nog heette, nog maar zeven vestigingen in heel Nederland. Dat is nu gegroeid tot meer dan vijftig filialen. Het mag duidelijk zijn dat EkoPlaza de biologische vruchten plukt van een groeiende vraag naar producten zonder kunstmatige toevoegingen. Kom vooral eens een kijkje nemen in deze ‘grote kleine’ supermarkt.

Als er een plek in Amsterdam is die bewijst dat wat je van ver haalt niet per se leuker of lekkerder is, dan doet het woonbootmuseum dat wel. Dat blijkt wel uit het feit dat menig Amsterdammer versteld  staat bij een bezoek. Schitterend gelegen in de Prinsengracht bivakkeert de Hendrika Maria al sinds 1997 pal aan het begin van de Elandsgracht. Initiatiefnemer Vincent van Loon kwam op het idee voor het museum toen hij als woonbootbewoner dagelijks tientallen nieuwsgierige blikken op zijn woonboot gericht wist. Het idee bleek een schot in de roos. De bezoekersaantallen overtreffen alle verwachtingen. De boot dateert uit 1914 en is zelfs enkele jaren afgezonken geweest, ten tijde van de Tweede Wereldoorlog, om het uit handen van de bezetter te houden. Het museum biedt een uniek kijkje in het wonen op het water, en -weliswaar door kleine raampjes- een zeer ander perspectief op de gracht en de majestueuze panden daar aan gelegen.

De Elandsgracht was op 15 september 2012 de gelukkige verwelkomer van een even mooie als gezonde aanwinst. Bij de naam Soulsister denk je misschien niet direct aan een drogist die zich specialiseert in, en onderscheidt met, supplementen en superfoods. Echter, gezien de passie die eigenaresse Miranda heeft voor haar vak, plus haar niet te onderschatten liefde voor Motown muziek, is het verband snel gelegd. Bovendien was het haar beste vriendin en soulsister die Miranda aanspoorde nu toch echt de stap te zetten naar een eigen zaak. Ondanks haar 23 jaar ervaring raakt deze onderneemster, inmiddels ook gediplomeerd schoonheidsspecialiste, niet uitgeleerd. Het resultaat is een indrukwekkende expertise op meerdere gebieden die ze heel makkelijk aanwendt om haar klanten van advies te voorzien. Ze praat net zo enthousiast over alledaagse producten als crèmes of tandpasta, als over supplementen en zogeheten superfoods. In plaats van die categorieën hier te gaan uitleggen raden we aan hier eens binnen te lopen. Gezond(er) eten wint nog dagelijks aan populariteit door een groeiend bewustzijn bij de consument. Een gezonde toekomst lijkt dan ook in het verschiet te liggen voor The Soulsister.

Op huisnummer 61A bevindt zich sinds jaar en dag massage salon Kwik Fix. Dit kleine zaakje met de grote reputatie is altijd gerund door ondernemers van Chinese afkomst. Het is echter pas sinds augustus 2012 dat Kwik Fix echt van zich doet spreken, in alle goede opzichten. Eigenaresse Alice heeft eigenhandig de zaak een nieuwe impuls gegeven door de nadruk op hygiëne, eerste klas dienstverlening en atmosfeer te leggen. Dat betaalt zich nu uit in groeiende mond- tot-mond reclame. Haar medewerkers zijn allen experts op het gebied van traditionele Chinese massage en spreken meerdere talen. Hun beleefde en professionele instelling stelt klanten direct op hun gemak, wat de algehele ervaring alleen maar ten goede komt. Er is niets schreeuwerig of opdringerig aan deze zaak, waarmee Kwik Fix zich mooi en snel onderscheidt van een wildgroei van andere massagesalons elders in de stad. Doordat de zaak zeven dagen in de week tussen twaalf uur ’s middags en tien uur ’s avonds geopend is, kan zelfs de meest drukbezette persoon wel een moment uitkiezen om tijdelijk te ontsnappen aan de hectiek.

Deze zaak, die in 2015 alweer vijftig, ja vijf-tig, jaar bestaat, heeft in al die jaren dat het daadwerkelijk op de Elandsgracht gevestigd was, haar reputatie opgebouwd als een kleine zaak met een groot hart. Soms is het enige wat je kan maken of breken een combinatie van geduld, betrouwbaarheid en kwaliteit. Zijn klandizie bestaat deels uit buurtbewoners en deels uit horeca gelegenheden verspreid over heel Amsterdam. Coert, de eigenaar met de eeuwige glimlach op het gelaat, wast en vouwt al bijna de helft van zijn leven kleren en beleeft nog elke dag plezier aan zijn werk. De tonnen waspoeder die er in de loop der jaren door heen zijn gegaan hebben overduidelijk zijn zintuigen en zijn perspectief niet aangetast. Gelukkig maar. Dan kan hij straks met een schoon geweten met pensioen.