Elandsgracht Amsterdam

“Vraag een willekeurige Amsterdammer naar Edison, en acht van de tien zeggen geheid ‘dat is toch die tapijtenboer’?” Aldus huidig eigenaresse Henriette over haar zaak. Een weliswaar boude stelling, maar met enkele anekdotes ter ondersteuning daarvan wel aannemelijk. Zo gaat het verhaal dat in de jaren tachtig de toenmalige eigenaar al aan product placement deed, door bijvoorbeeld te zorgen dat de naam Edison goed in beeld was tijdens opnamen van de Nederlandse film Amsterdamned. Daarnaast prijkte de bedrijfsnaam lange tijd op enkele Amsterdamse trams. En ondanks het feit dat ze niet precies kan zeggen hoe lang Edison al bestaat, vanwege meerdere eigenaren die de zaak door de jaren heen heeft gehad, mag Henriette een drijvende kracht achter Edison genoemd worden. In 2006 nam ze de zaak over, maar toen had ze er al wel twintig jaar op zitten als medewerkster. Wat Edison onderscheidt is de flexibiliteit om in te springen op de vaak veranderende vraag naar, en het vaak veranderende aanbod van, tapijten en interieur producten van linoleum in alle soorten tot en met zonweringen. Het feit dat Edison zo verbonden is met Amsterdam maakt de zaak vertrouwd en betrouwbaar. De Elandsgracht zou er anders uitzien als Edison er niet was. En dat zegt genoeg.

De Meetlat is één van de meest sympathieke zaak op de gracht, al is dat misschien een instinctieve en subjectieve kwestie. Dat mag geïnterpreteerd worden als een uitnodiging om dat aan den lijve te komen ondervinden. De zaak, die vakwerk levert op het gebied van herstelwerkzaamheden aan kleding, maar ook aan gordijnen en kleden, bestaat “pas” acht jaar. Het groeiende aantal vaste klanten accentueert echter de succesvolle aanpak van Mehmet die, gevraagd naar zijn ambities en hoop voor zijn zaak, bescheiden aangeeft op deze voet door te willen, en kunnen, blijven gaan. collega-ondernemer op de gracht Tenue de Nimes is een vaste klant die niet hoog genoeg kan opgeven over de service van eigenaar Mehmet Gulcicek. Of je nou je favoriete spijkerbroek een tweede leven wil geven, je nieuwe gordijnen op maat wil laten  maken of een lading kleren wil laten wassen danwel strijken, Mehmet en zijn personeelsbestand van 1 persoon doen het graag, goed en snel.

Dit talenbureau organiseert taalcursussen Nederlands (NT2) voor hoogopgeleide buitenlanders die in Nederland komen wonen en/of werken. Koentact heeft 60 nieuwe internationale studenten (expats) per 5 weken die Nederlands leren op alle niveaus. Deze expats werken vaak voor internationale bedrijven als Air France, Tommy Hilfiger en Nike. Geïnteresseerden kunnen zich inschrijven voor zowel groepslessen, bedrijfslessen als privélessen. Naast de klassikale lessen worden er ook uitstapjes gemaakt naar de Noordermarkt en cafés in de buurt. Dit om de cursisten onder te dompelen in de Nederlandse taal en cultuur, en opgedane kennis direct in praktijk te brengen. Ook wordt er elke maand het Amsterdam Language Cafe georganiseerd in samenwerking met het Huis van de Buurt voor iedereen die zijn talenkennis wil bijhouden, dus ook voor ‘echte Amsterdammers’. Deze sympathieke, originele en persoonlijke aanpak past naadloos in de geest van de Elandsgracht.

Rob waagde in 2007 de sprong naar een eigen galerie, na jaren een galerie geleid te hebben met een compagnon. Hij kon toen weliswaar een deel van de kunstenaars die hij al onder zijn hoede had, meenemen. Om zijn nieuwe project echt te doen slagen moest hij als de wiedeweerga nieuwe kunstenaars er bij zoeken. Dankzij zijn vinger aan de pols van de Rietveld Academie en via zijn wijdvertakte netwerk slaagde hij daar in. Deze galerie van moderne sieraden komt voort uit een hobby die Rob al had in zijn tijd als sociaal hulpverlener, jaren terug. De man van Rob is architect en deelde die interesse en fascinatie. Samen runnen ze nu al bijna 7 jaar de galerie, met groeiend enthousiasme. Tot hun beider grote vreugde trekt de naam Koudijs, de bijbehorende reputatie en het plezier in hun werk, meer en meer kunstenaars aan. Daarin is het interessant op te merken dat er zowel grote, gevestigde namen tussen zitten, als nieuwe, jongere kunstenaars. Tot hun clientèle behoren niet alleen musea, maar ook verzamelaars en zelfs voorbijgangers, niet zelden toeristen, die de nodige kennis blijken te bezitten.

De Elandsgracht was op 15 september 2012 de gelukkige verwelkomer van een even mooie als gezonde aanwinst. Bij de naam Soulsister denk je misschien niet direct aan een drogist die zich specialiseert in, en onderscheidt met, supplementen en superfoods. Echter, gezien de passie die eigenaresse Miranda heeft voor haar vak, plus haar niet te onderschatten liefde voor Motown muziek, is het verband snel gelegd. Bovendien was het haar beste vriendin en soulsister die Miranda aanspoorde nu toch echt de stap te zetten naar een eigen zaak. Ondanks haar 23 jaar ervaring raakt deze onderneemster, inmiddels ook gediplomeerd schoonheidsspecialiste, niet uitgeleerd. Het resultaat is een indrukwekkende expertise op meerdere gebieden die ze heel makkelijk aanwendt om haar klanten van advies te voorzien. Ze praat net zo enthousiast over alledaagse producten als crèmes of tandpasta, als over supplementen en zogeheten superfoods. In plaats van die categorieën hier te gaan uitleggen raden we aan hier eens binnen te lopen. Gezond(er) eten wint nog dagelijks aan populariteit door een groeiend bewustzijn bij de consument. Een gezonde toekomst lijkt dan ook in het verschiet te liggen voor The Soulsister.

De winkel bestaat hier nu 15 jaar. Eigenaar Frits werkte daarvoor bij Kodak, waar hij zijn (technische) kennis van de fotografie opdeed. Op een gegeven moment voelde hij dat het moment daar was om voor zich zelf te beginnen. Hij was op zoek naar iets kleinschaliger. Daarnaast wilde hij zijn ideeën over dienstverlening en klantcontact graag in praktijk brengen. Dat zorgt er inmiddels voor dat zelfs mensen uit België en Duitsland hem fotobestanden toesturen met allerlei verzoeken. Men kan in de winkel terecht voor pasfoto’s maar ook voor kamerbrede afdrukken. Deze veelzijdigheid maakt Key Color dan ook een geliefde plek bij een groot en variërend clientèle. Van multinationals tot een bejaarde buurvrouw –ze verlaten zich allemaal al jaren op zijn maatwerk. ’s Lands bekendste paparazzo is kind aan huis, als ook een van ‘s werelds bekendste modellen komt hier nog binnen om pasfoto’s te laten maken. Men kan in de winkel zelf foto’s afdrukken van digitale dragers, maar die ontsnappen niet aan de expert blik van Frits, die her en der een correctie toepast om de klant met de best en mooist mogelijke foto’s de deur uit te laten gaan.

Balthazar’s Keuken is gevestigd in een voormalige smidse. Het interieur is smal en oogt gezellig en uitnodigend. Het creëert een intieme sfeer als men ’s avonds bijna van de borden van de buren kan mee eten. Het menu wordt verrassenderwijs door de chefkok zelf bepaald. Er resteert voor de klant slechts de keuze tussen vlees of vis.  Met de komst van het internet als wereldwijd toegankelijk forum kreeg de amateur recensent zijn gedroomde medium om her en der zijn of haar ongezouten mening te spuien over bezochte restaurants. Vaak gespeend van enige nuance. Desondanks valt over Balthazar’s keuken nauwelijks een kritische noot te ontdekken. Als een sterk concept zo gedegen en bewust neergezet en uitgebaat wordt als eigenaars Alain Parry en Karin Gaasterland doen, is dat niet verwonderlijk. De overvloed aan lofzangen mag toegerekend worden aan hun visie, toewijding en begrip van goede service. Bovenal is het consequent hoge niveau van het geserveerde eten dat, net als alle andere zaken hier op de Elandsgracht dagelijks demonstreren: kwaliteit weerstaat alles – van crisis tot critici. Balthazar’s keuken is vier dagen per week geopend: woensdag, donderdag, vrijdag en zaterdag. Reserveren is aanbevolen – vaker wel dan niet zit het restaurant de hele avond vol.

Bij binnenkomst waan je je in een oase. Toepasselijk, gezien Thea de Vegte’s aanbod van sieraden, handgemaakte beelden, gebruiksvoorwerpen, textiel en decoraties uit Afrikaanse, Arabische, Hindoeïstische en Boeddhistische culturen. Het is tot de dag van vandaag een echte speciaalzaak. De winkel, die zich uitstrekt tot in de kelder, is bezaaid met ambachtelijke, vaak antieke, producten. Fraai uitgestalde vitrines en aangeklede muren maken de sensatie van de oase compleet. Thea begon met verzamelen uit persoonlijke interesse toen ze in de jaren 60 al liftend de wereld rondtrok. Uiteindelijk begon ze in 1967 de winkel. Veel van haar vaste klanten hebben nu kinderen of kleinkinderen die regelmatig bij nummer 105 binnen komen lopen. Sinds zeven jaar is Thea gevestigd op deze locatie aan de Elandsgracht, na eerder 23 jaar op nummer 128 gezeten te hebben, recht aan de overkant.

Sinds 1984 alweer een vaste waarde op de gracht, eentje waar buurtbewoners elkaar vaak tegenkomen. Waar lekkernijen en eersteklas service al niet goed voor zijn. Destijds gevraagd door zwager Arnold Cornelis, staat Joke inmiddels de volle 28 jaar achter de toonbank, met nog net zo veel enthousiasme en vriendelijkheid als in het begin. Dat is met name te danken aan vaste klanten. Het mooie van deze banketbakker is dat ze alles zelf maken op de eerste locatie die Arnold Cornelis opzette, aan de Van Baerlestraat. Zelf maakt Joke nog regelmatig verse appeltaart of de specialiteit van het huis: kroketten. De geur van heerlijkheden die zich dagelijks op de hoek van de Hazenstraat en de Elandsgracht verspreidt, ruikt Joke zelf niet meer, maar de voorbijgangers des te meer. Een beter uithangbord is dan ook nauwelijks denkbaar. Komt dat zien – en vooral proeven.

Hier op de gracht bevindt zich de vijfde en kleinste vestiging van het Vlaamsch Broodhuys in Amsterdam. De locatie werd in 2007 vanwege de omgeving uitgekozen door het Vlaamsch Broodhuys. De vestiging is met zijn gezellige, opgeruimde uitstraling dan ook op het kleinschalige ingesteld. Uitgestalde broodjes en taartjes wekken de eetlust op, als ook de menukaart. Alles is dagvers, en wordt voor je neus klaar gemaakt. Het Vlaamsch Broodhuys heeft z’n eigen logistiek en is dus niet op derden aangewezen. Brood wordt volgens eigen recept in Vlaardingen gebakken en elke ochtend voor dag en dauw op elke vestiging aangeleverd. Er is geen wifi, maar dat maakt het juist een goede plek om je eten en drinken echt te proeven en contact te hebben met andere mensen. Cash betalen is niet langer mogelijk. Uit hygiène- en veiligheidsoogpunten kan er alleen nog gepind worden.